پایگاه تحلیلی خبری مازندرانه

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا;
نامه ای به امام رضا(ع)
سال هاست که تولدت را در کوچه پس کوچه های شهرم جشن می گیرم و امید دیدارت را دارم و دل خوش به این مصرع هستم که مولانا می گوید" این درگه ما درگه نومیدی نیست".

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی مازندرانه /  

سال هاست که به انتظار اذن دخول حرمت در قطار عاشقان حریم عطر و صفایت نشسته ام.
مولای من آنچنان مبتلای عشقت گشته ام که مرا جز وصل و دیدارت، دکتران تجویز دیگری نداده اند.
بی شمارند مرمانی که در تولدهایت شرکت کرده اند و همچنان چشم هایشان تشنه ی اشک شوق وصال توست.
امام مهربانی های من،ای که چرخ فلک را با زائرانت مبحوت ساختی؛آنان که زائرت بودند برایم نقل کردند؛”رواق دارلحجه نزدیکترین رواق به حرمت است”، اما غم هجرانت آنچنان عظیم است که راضی به دیدنت از صحن گوهرشادم هستم.
مولای من،غربت سهم تو شد تا روشنی بخش شب های تاریک ایرانیان باشی.
یا ضامن آهو؛صد ها سال پیش وقتی که چشم به جهان گشودی؛ گوش جهان پر شد از این که “علی بن الموسی الرضا به دنیا آمد” و به راستی که امام هشتم به دنیا آمد تا دنیای ما را مملو از عشق به خود کند و ارتباط ما با آسمان هفتم باشد.
سال هاست که تولدت را در کوچه پس کوچه های شهرم جشن می گیرم و امید دیدارت را دارم و دل خوش به این مصرع هستم که مولانا می گوید” این درگه ما درگه نومیدی نیست”.
شمال و جنوب سرزمینم فرقی نمی کند وقتی که خبری از وصل تو نیست هر روز پاییز است.
روز تولدت بهار زائران است و پاییزی ترین تابستان آن ها که به توفیق زیارتت نائل نشدند.
پس به رسم هر سال مولای من این بار هم از راه دور و با دلی سرشار از نیایش های عاشقانه می گویم:
“السلام علیک یا علی بن موسی الرضا”

به قلم: مسیح مسلمی

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.