پایگاه تحلیلی خبری مازندرانه

به قلم سمانه قلی پور;
وارداتت تو حلقم
باید احسنت و خدا قوت گفت به این همه تلاش مسئولین در واردات که از شیر مرغ تا جون آدمیزاد وارد کشور کردند و هر چه بخواهی جنس خارجی اش را پیدا خواهی کرد.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی مازندرانه /  

ماشاالله; چشم حسود کور واردات امسال سقف تمام دنیا را پر کرده است و همین منوال سیر صعودی در پیش گرفته شود رتبه نخست جهان را کسب خواهیم کرد .
باید احسنت و خداقوت گفت به این همه تلاش مسئولین در واردات که از شیر مرغ تا جون آدمیزاد وارد کشور کردند و هرچه بخواهی جنس خارجی اش را پیدا خواهی کرد.
از دندان مصنوعی انسان گرفته تا نک پای حلزون ؛ حتی بعضی چیز های مخصوص کشورمان را جوری کپی کردند و تحویل مان دادند که خودمان نمی توانستیم انقدر تقلب کاری کنیم.
در دنیای امروز واردات بسیار موضوع پیچیده و مبهمی گشته است ؛بطوری که پیشنهاد می کنم یک رشته دانشگاهی برایش در نظر گرفته شود ؛چرا که ،هر چه تقلا کردم نتوانستم وارد کردن خرطوم فیل را درک کنم یا چند وقت پیش دنبال تبخال دایناسور می گشتم و پیدایش نکردم چطور این مورد از دست شان در رفته است ،الله و علم.
البته واردات همیشه خوب است ؛فقط کافی است به نکات مثبت آن بیشتر توجه کرد مثلا همین چند تن دندان مصنوعی ؛بجای رفتن به دندان پزشک و صرف پرداختن هزینه های زیاد می توانید دو ،سه دست دندان مصنوعی در خانه داشته باشید که هر وقت هوس کردید آن را عوض کنید یا دندان پلو خوری تان با دندان ماست خوری تان فرق کند .
یا واردات انبوهی از سیب زمینی ..برای ما که به نان شب مان محتاج هستیم بسیار خوشایند بود چرا که توفق خوردن آن را پیدا خواهیم کرد حالا چند کشاورز سکته می کنند یا چند نفر بی کار می شوند به ما ربطی نخواهد داشت می خواستند سیب زمینی نکارند ،یا مثلا هر چقدر پای مرغ وارد کنند باز هم کم است چون تقاضا زیاد دارد و باگرانی مرغ همه به پای آن جذب شده اند و یا چیزهای جدیدی که وارد می شود و خیلی جذاب است مثلا قرینه چشم قورباغه که یک یک جفت آن را خریده ایم گذاشتیم یخچال تا بچه ها بترسند و انقدر در یخچال را باز نکنند و مصرف برق مان بالا نرود.
شاید شما هم این ضرب المثل را شنیده اید که می گوید : همه راه ها به روم ختم می شود اما در خصوص واردات این ضرب المثل تغییر خواهد کرد ،چرا که ایران تبدیل به مهد واردات شده است ،از سرزمین اژده ها گرفته تا گاو بازها  ،ایران تبدیل به آلبومی از اجناس دیگر کشورها شده ؛بطوری که من کفش های تایلندی می پوشم ،شلوار چین ،بلور ترکیه ،کلاه انگلیسی و شال گردنم را مادرم با کاموای ژاپنی بافته است .
والغرض از این مبحث صرفا پیچیدگی مسئله واردات بود و توجه بیشتر به نکات مثبت آن.

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.