پایگاه تحلیلی خبری مازندرانه

635860452531455425
«حاشیه نشینان» شهروندانی فراموش شده در شهر پنهان
حاشيه‌نشيني، پدیده ای است که این روزها در کانون توجه آسیب شناسان اجتماعی و برنامه ریزان شهری قرار گرفته است، گفته می شود.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی مازندرانه /  

حاشیه نشینی و پدیده اسکان غیر رسمی، حاصل رشد شهرنشینی و مهاجرت‌پذیری شهرها، درآمد پایین کشاورزی، تغییر در الگوی کشاورزی، و جذابیت‌های شهری چون فرصت‌های شغلی بیشتر، سهولت دسترسی به خدمات اجتماعی، تحصیل و بهداشت و درمان، شکل گرفته است؛ اما بروز و گسترش حاشیه‌نشینی در شهرها، که منجر به شکل گیری «شهرهای پنهان» شده است چه پیامدهایی می تواند داشته باشد؟
این در حالی است که وزیر کشور از وجود حدود ۱۱ میلیون نفر حاشیه نشین در کشور خبر داد و گفته حدود دو هزار و ۷۰۰ محله حاشیه نشین  داریم که نیازمند مراقبت، کنترل و حمایت هستند.
دکتر سید محمد حسین جوادی، عضو هیات مدیره انجمن مددکاران اجتماعی ایران در گفتگو با برنامه «نیم نگاه» شبکه رادیویی سلامت با بیان اینکه واژه حاشیه نشینی به همراه خود بار منفی داشته و انگ  محسوب می شود از واژه سکونتگاه های  غیر رسمی استفاده کرد و گفت: خدمات عمومی در این مناطق درمقایسه با سایر مناطق، کم و خدمات اجتماعی نیز به درستی ارائه نمی شود، چرا که استدلال مدیریت شهری در فقدان ارائه این خدمات، به نپذیرفتن پدیده مهاجرت بر می گردد.
استادیار گروه مددکاری دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران تاکید کرد: هرچند مناطق حاشیه نشین جزئی از شهرمحسوب نمی شود، اما سکونتگاههای غیر رسمی در کشور هستند که قدمت آنها به بیش از چهل سال می رسد ،مناطقی که در آن کودکان مدرسه می روند، ازدواج می کنند ولی هنوز برچسب سکونتگاه غیر رسمی را یدک می کشند ،بنابراین قابل قبول نیست که این مناطق را از کوچکترین خدمات عمومی و اجتماعی محروم کنیم.
جوادی ضمن تاکید بر تبعیض در ارائه خدمات عمومی و اجتماعی به ساکنان سکونتگاه های غیر رسمی، و نابرابری و نگاه منفی مسئولان به این مناطق افزود: به این مناطق از منظر حقوق شهروندی نگاه نمی شود، نگاه درجه دو به این مناطق بدون شک در سیاستگذاری ها اثر می گذارد، ساکنان این مناطق با درک نگاه متفاوت مدیریت شهری و مسئولان، در تلاش اند با دستیابی به حداقل توانمندی لازم، سریعا آن منطقه را ترک و به مناطق مناسب تری بروند، در واقع نگاه منفی مسئولان به حاشیه نشینان، شرایط تخلیه منطقه را از وجود افراد تاثیر گذار و نخبه فرهنگی – اجتماعی فراهم می کند.
عضو هیات مدیره انجمن مددکاران اجتماعی ایران نگاه سیاستگذاران به ساکنان مناطق حاشیه نشین را نگاه مثبتی ندانشت و اظهارداشت: این در حالی است که مشارکت اجتماعی در بین خانواده های حاشیه نشین، مشارکت قابل قبولی است، در این مناطق اعتماد اجتماعی پایین نیست، خیلی از ظرفیت های که در کلانشهرها به مانند محله از بین رفته، هنوز د رمناطق حاشیه نشین وجود دارد.

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.