پایگاه تحلیلی خبری مازندرانه

1944749_790
یک پرده از بهشت
علمدار عمود به عمود همراهمان است.از عمود 285و موکب امام رضا تا آخرین عمود که نقطه وصل است به ارباب دل ها.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی مازندرانه /  

چشم هایت را که باز می کنی خودت را در میانه بهشت پیدا می کنی. در جاده ای که معمولی نیست؛ جاده منتهی به کربلا…
آنهم برای ما که از میانه راه به کاروان پیوسته ایم؛از ۲۸۵ مین ستون. فکرش را بکن، از نجف تا عمود ۲۸۵را با خودرو بیایی و ناگهان، اینجا در میانه راه به کاروان اضافه شوی. عمودی که نام امام رئوف را یدک می کشد.
یک پرده از بهشت
۲۸۵عمودی پر رمز و راز است.جایی برای عشق بازی، جاییکه عاشقان و خادمان امام رئوف برای زوار الحسین سر از پا نمی شناسند.
صدای مداحی  هنوز در گوشم زمزمه میکند وقتی میگفت”رسیدی به موکب امام رضا یادم کن….
اگه رفتی توی بین الحرمین یادم کن” گویی هنوز بین خواب و بیداری سرگردانم که بوی اسپند و کندر ناخودآگاه به فرسخ ها دور تر پرتابم میکند.درست وقتی که خادم آستان قدس رضوی با پری در دست به صورتم میکشد و میگوید خوش آمدی.زوار الحسین خوش آمدی به موکب امام رضا….
 یک پرده از بهشت
آری اینجا برایم آخر دنیاست وقتی بغض امانم را میبرد.اشک بی اختیار پهنه صورتم را پر میکند.
راستی که چه خوش میزبانی است علی بن موسی الرضا برای زوار جدش.  خدامش خیر مقدم میگویند. در این بین یک لحظه خودت را جای آن برادر و خواهر عراقی بگذار، آنی که سالها آرزوی زیارت مشهد را در سر داشته و حالا در مسیر جاده عاشقی، خادم سلطان طوس به استقبالش می آید…
یک پرده از بهشت
دیدن پیر زن عراقی وقتی از دیدن خادمان حرم چون ابر بهار گریه میکند یا آن جوانکی که عینک های زیارت مجازی را روی چشم میگذارد و بی اختیارتا کمر خم می شود و با ناله میگوید السلام علیک یا علی بن موسی الرضا…
نامش را هرچه می خواهند بگذارند فرقی ندارد.اینجا عاشقی بیداد میکند. اینجا عمود به عمودش مظهر عشق است.جاده ای که زوار الحسین را از حرم حیدر کرار به آستان ارباب بی کفن می رساند. آدم هایی که یکسال  صبر کرده اند تا زنده باشند و این روزها ببینند و لمس کنند.
از موکب داری که سفره داری میکند تا عاشقی که با التماس به دنبال گردگیری از کفش پای زائر است.
یک پرده از بهشت
پیرمرد و جوان برای واکس زدن کفش های زوار الحسین التماس میکنند‌گریه میکنند تا شاید زوار گرد کفش هایشان را آبرویی کنند برای زندگی شان.
به راستی برای درک ناشناخته های جاده عاشقی باید در آن گام برداشت و عاشقی کرد‌.مسیری که در قدم به قدمش میتوان دست مولا را دید که چون چتری بزرگ بر سر زائرانش گسترده است و حمایتش از زوار را به خوبی می توان لمس کرد.
علمدار عمود به عمود همراهمان است.از عمود ۲۸۵و موکب امام رضا تا آخرین عمود که نقطه وصل است به ارباب دل ها.

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.