پایگاه تحلیلی خبری مازندرانه

5214735_185
لشکریان یزید در “کربلا” چند هزار نفر بودند؟
یزید ملعون، پسر معاویه لشکری انبوه را برای جنگ با "امام حسین (ع)" راهی دشت نینوا کند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی مازندرانه /  

واقعه کربلا و شهادت “امام حسین (ع)”، اتفاق جان‌سوزی است که دل محبین سرور و سالار شهیدان را به درد می‌آورد.

اتفاقات سال ۶۱ هجری نماد مظلومیت، شجاعت، بصیرت و نماد هیات منا الذله “حسین بن علی (ع)” در دشت کربلا بود که دست رد به بیعت خلیفه‌ای زد ستم به مظلومان و خوشگذرانی از ویژگی های بارز وی بود.

“امام حسین (ع) ” بیعت با یزید را رد کرد چون پسر معاویه را فاقد وجاهت قانونی برای خلافت می‌دانست و این موضوع (خلافت یزید) نقض کننده پیمان صلح “امام حسن (ع)” نیز بود و “خلافت موروثی امویان” را نشان می‌داد.

**تدارک انبوه یزیدیان برای جنگ کربلا

اما یزید بن معاویه که این موضوع را برنمی‌تابید تلاش کرد تا با زور از “امام حسین (ع)” بیعت بستاند؛ در حالی که فرزند علی (ع) و نوع پیامبر با ظالم هیچگاه سازش نکرد و پسر معاویه لشکری انبوه را برای جنگ با “امام حسین (ع)” راهی دشت نینوا کند. به طور کلی لشکر  “حسین بن علی (ع)” هفتاد و دو نفر بود و لشکر یزیدیان هزاران نفر که تعداد نفرات لشکریان یزید به  فرماندهی عمر بن سعد ۸ تا بیش از ۳۰ هزار نفر عنوان شد.

**لشکریان یزید در “کربلا” چند هزار نفر بودند؟

لشکر یزید دو فرمانده ارشد و چند فرمانده گردان و تیپ داشت که فرماندهان ارشد لشکر عمر بن سعد و شمر بن ذی‌الجوشن با حمایت عبید‌الله بن‌ زیاد بودند و فرماندهان زیر رده یزید بن رکاب کلبی، حسین بن نمیر تمیمی، مغایر بن رحیمه، کعب بن طلعه، شبث بن ربعی، حجاز بن ابجد، عمر بن حجاج زبیدی، یزید بن حرث، عرزه  بن قیس بودند که کدام بین ۵۰۰ تا ۴هزار نیرو را فرماندهی می‌کردند که مجموع این نیروها در منابع بیش از ۳۰ هزار نفر ارزیابی شده که در مقابل لشکر “امام حسین (ع)” که فقط هفتاد و دو نفر بود، لشکر انبوهی به حساب می‌آمد.

لشکر “حسین بن علی (ع)” با وجود قلت از نظر تعداد؛  ایمان و شجاعتی در ابعاد ده‌ها لشکر داشتند و همین موضوع باعث شد با علم به آن که می‌دانستند شهادتشان قطعی است اما راهبرد “هیات منا الذله ” را عملیاتی کردند.

**فرماندهان لشکر “امام حسین (ع)”

فرماندهان لشکر “امام حسین (ع)”؛ “حسین زهیر بن قین”، “حبیب بن مظاهر” و “عباس بن علی‌ (ع)” بودند که دلاورانه و جوانمردانه در میدان یزیدیان وارد شدند و با کفرجنگیدند و به شهادت رسیدند و نگذاشتند که ظالمان بیعت خود را به زور به “امام حسین (ع)” تحمیل کنند.

**امربن سعد و شمر بن  ذی‌الجوشن

بیشترین هجمه به سپاه “امام حسین (ع)” از سوی عمر بن سعد و شمر بن  ذی‌الجوشن بود که البته نباید نقش باقی فرماندهان و اعضای لشکر ۳۰ هزار نفری یزید را همچون شبث بن عمر، مالک بن نسیر کندی، سنان بن انس، خولی بن یزید اصبحی، حرمله بن کامل اسدی، قیس بن اشعث کندی و ….  را نادیده گرفت که در این لشکر ۳۰ هزار نفری در جنایت‌ها و خباثت‌ها ایفای نقش داشتند.

البته سردمداران این جنایت یزید بن معاویه و عبیدالله بن زیاد بودند که نقش ان‌ها در جنایات کربلا بی‌بدیل بود و از طمع برخی از افراد مثل عمر بن سعد سو استفاده کردند و فاجعه بزرگ کربلا را رقم زدند که البته که چه خوش گفت مولایمان حسین که عمربن سعد از گندم ری نخواهد خورد و چنین نیز شد.

هر چند که بعدها “مختار ثقفی” بعدها انتقام جنایت های یزیدیان را گرفت اما جنایت های امویان در کربلا هیچگاه از ذهن پاک نخواهد شد.

گزارش از محمد زرچینی

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.