پایگاه تحلیلی خبری مازندرانه

روشندل آملی به مناسبت روز نابینا گفت;
گوش من تصویر ساز دنیا و زندگی من است/ مدرسه ای مختص نابینایان در آمل نیست
حمید رضا عباسی روشندل آملی مطرح کرد: متاسفانه ما در مازندران به جز مدرسه امام رضا (ع) قائمشهر که فقط در مقطع ابتدایی می باشد،مدرسه ای مختص نابینایان نداریم.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی مازندرانه /  

به مناسبت ۲۳مهر ماه همزمان با روز جهانی نابینایان(عصای سفید) گفت و گوی کوتاهی با حمید رضا عباسی داشتیم.

حمید رضا عباسی متولد ۱۳۶۷دارای مدرک کارشناسی رشته تاریخ از دانشگاه آزاداسلامی است. وی به مدت ۷سال در بازار عراقی آمل دست فروشی میکند و همزمان صبح ها در شرکت فضا آمل در واحد اپراتور تلفن مشغول به کار است.

وی در گفت وگو با خبرنگار مازندرانه گفت:از کودکی نابینا بودم و ۲برادر دیگر من هم نابینا هستند ولی خدارو شکر ۲خواهر سالم و بینا دارم.

این روشندل نابینایی خود را چنین توصیف کرد:نابینایی برای من راحت و قابل تامل است و بینا شدن برای من مثل این میماند که شما الان نابینا شوید،مثلا شاید رانندگی را بلد باشم اما علائم را بلد نیستم،من با دنیای دیدن ارتباطی ندارم و با شرایط کنونی مطابقت دارم.

عباسی در خصوص برخورد افراد مختلف جامعه با نابینایان افزود:بعضی ها از همان ابتدا مارا آدم های درمانده و از کار افتاده می بینند،و شروع به ابراز ترحم میکنند؛اما بعضی ها با اطلاع از توانایی های بچه های معلول از همان ابتدا برخوردهای خوبی دارند.

وی در خصوص چیدمان های شهری برای آسایش و آرامش افراد نابینا گفت:چند سال اخیر شهرداری آمل، مناسب سازی پیاده روها را برای نابینایان و معلولین جسمی و حرکتی انجام داد،که کاملا غیر حرفه ای و بدون مشورت با بچه های معلول صورت گرفته است چرا که نمونه آن میتوان به موزائیک های زردی که برای افراد نابینا تعبیه شده و برجسته کردند اشاره کرد که در برخی مکان ها به جوب یا درخت و یا صندوق صدقات ختم می شود،و خطراتی برای ما به دنبال دارد ؛برای مثال از سینما بهمن این موزائیک های زرد مستقیم به صندوق صدقات برخورد می کند.

این روشندل آملی ادامه داد: این کار غیر حرفه ای و آب در هاونگ کوبیدن است چرا که از پول بیت المال این هزینه ها انجام می شود.

وی در پاسخ به سوال اینکه دنیا را چگونه می بینید گفت: مثل اینکه از ما می پرسند شما خواب هم می بینید یا نه ،دنیا برای ما مثل خواب است، و هر چیزی که در برخورد و تجسم با آن در مغز و ذهن خود داریم میشود برداشت ما از دنیا، و گوش من تصویر ساز دنیا و زندگی من است.

حمیدرضا عباسی در خصوص شرایط تحصیل و مدارس مناسب برای استفاده نابینایان چنین بیان کرد: متاسفانه ما در مازندران به جز مدرسه امام رضا (ع) قائمشهر که فقط در مقطع ابتدایی می باشد،مدرسه ای مختص نابینایان نداریم; در آمل هم یک مدرسه استثنایی وجود دارد که برای تمامی معلولین می باشد و فقط یک معلم آن هم در مقطع ابتدایی تدریس می کند.

وی از بزرگترین آرزوهایش که یکی رانندگی و دیگری ادامه دادن به ورزش بود بیان کرد:با وجود ۲شغله بودن باز هم دخل و خرجم به هم نمیخورد به همین خاطر از ورزش گذشتم و مجبور هستم تا ۱۱شب دست فروشی کنم.

نابینای آملی افزود: در رشته گولبال و فوتبال پنج نفره نابینایان به اردوی تیم ملی رفتم و همچنین در رشته جودو، دومیدانی و شطرنج نیز فعالیت می کنم و دارای مقام های کشوری می باشم.

وی  تاکید کرد: افراد نابینا از حس هایی که افراد بینا و سالم توجهی به آن نمیکنند نهایت استفاده را میکنند،مثل شنوایی و حس ششم ؛ اما افراد بینا همه چیز را در دیدن می بینند.

حمیدرضا عباسی روشندل آملی در پایان خاطر نشان کرد: متاسفانه مسئولان نه قانون هایی برای نابینایان مصوب و نه اجرا می کنند و باید گفت مشکل اصلی افراد نابینا اشتغال است و بیکاری باعث شده همه توانایی های یک فردنابینا از بین برود و چیزی از زندگی نفهمد.

خبر : سحر صالحی زرخونی

به اشتراک بگذارید :

دیدگاه

• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.